სიტყვა, რომელიც არ ცვდება
ოთხმოცდათხუთმეტი წელი ერთი გაზეთის ფურცლებზე — და რატომ ჰგავს ის დღემდე ახალ ნომერს
ოთხმოცდათხუთმეტი წელი ერთი გაზეთის ფურცლებზე — და რატომ ჰგავს ის დღემდე ახალ ნომერს
ნომრის მასალები
ქართულ ლიტერატურათმცოდნეობაში დამკვიდრებულია თქმა, რომ ვაჟა „ბუნების პოეტია“. ეს განსაზღვრება ზუსტია და ამავე დროს თითქმის უსარგებლო.
ბოლო პუბლიკაციები
ახალ ნომერში: ვაჟა-ფშაველას ახალი წაკითხვა, სამი ლექსი, გრძელი ინტერვიუ დამოუკიდებელი გამომცემლობის რედაქტორთან და არქივიდან ამოღებული 1964 წლის სარედაქციო წერილი.
ილია ჭავჭავაძის პროზა ჩვეულებრივ სოციალური დიაგნოზის კუთხით იკითხება. მაგრამ მისი მთავარი ტექნიკური სიახლე თხრობის ეკონომიაა.
ლიფტი ორმოცი წელია არ მუშაობს. ამ სახლში ეს ფაქტი აღარავის აღიზიანებს — ის უბრალოდ არქიტექტურის ნაწილია.
რედაქცია იღებს ხელნაწერებს პოეზიისა და მოკლე პროზის კატეგორიაში. მონაწილეობა შეუძლიათ 35 წლამდე ავტორებს, რომელთაც ჯერ არ აქვთ გამოცემული ცალკე წიგნი.
ბოლო სეზონის ხუთი დადგმიდან ოთხში ლიტერატურული ტექსტი მასალად იყო გამოყენებული, არა პარტნიორად. ეს ტენდენციაა და ტენდენციას მიზეზი აქვს.
1964 წლის სარედაქციო წერილში ვკითხულობთ, რომ „ლიტერატურულ კრიტიკას სიმწვავე დაკარგა“. ეს წინადადება მას შემდეგ თითქმის ყოველ ათწლეულში გამეორდა.
ანა კალანდაძის ლექსი ხშირად ოცდაათ სიტყვაზე მოკლეა. ეს სიმოკლე არაა მინიმალიზმი — ეს უარია გახმაურებაზე ეპოქაში, რომელიც ხმას ითხოვდა.
„არტისტული ყვავილების“ შემდეგ ქართული ლექსი სხვანაირად ჟღერს. ეს განცხადება ხშირად მეორდება — შევეცადოთ, ტექნიკურად ავხსნათ.
გაზეთი · მიმდინარე ნომერი
ნომრის ცენტრში — ვაჟა-ფშაველას ახალი წაკითხვა და გრძელი ინტერვიუ დამოუკიდებელი გამომცემლობის რედაქტორთან. აგრეთვე: სამი ახალი ლექსი, მოთხრობა და არქივიდან ამოღებული 1964 წლის სარედაქციო წერილი.
პოეზია
ოთახი, სადაც არაფერი ხდება, ყველაზე ხმაურიანი ადგილია — სამი ახალი ლექსი.
ავტორები
ავტორთა პლატფორმა აერთიანებს როგორც გაზეთის თანამედროვე ავტორებს, ისე იმ მწერლებს, რომელთა შესახებაც ვწერთ.
წიგნები
1931 წლიდან
„ლიტერატურული საქართველო“ დაარსდა 1931 წლის ნოემბერში, თბილისში. ცხრა ათწლეულის განმავლობაში მან ხუთჯერ იცვალა სახელი, გამოსცა ათასობით ნომერი და დაბეჭდა ქართული ლიტერატურის რამდენიმე თაობის პირველი ტექსტები.